Απολογισμός του πρώτου μας εργαστηρίου
Ανα[ ]λαισιώσεις (20-21/12/2025)
Στο (όχι και τόσο) χειμωνιάτικο εργαστήριο αφιερωθήκαμε στην επεξεργασία και την εξάσκηση με την τεχνική της “αναπλαισίωσης” από τη συστημική θεραπεία, εμπλουτισμένη όμως μέσα απο διάφορους φακούς, που “χρωματίζουν” ή διαθλούν, τους τρόπους που βλέπουμε μέσα στα κάδρα. Αν και το δημοσιοποιήσαμε σχετικά αργά μέσα στο φθινόπωρο, αν και ήταν αμέσως πριν τις διακοπές των χριστουγέννων, μαζεύτηκε μια καλή ομάδα που μας εμπιστεύτηκε για το ΣΚ τους.
Μόνο ευγνωμοσύνη!!!
Ήταν λοιπόν ένα γόνιμο ΣΚ, που μας έδωσε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε πως οι πρακτικές αναπλαισίωσης μπορούν να εμπλουτιστούν. Οι νέοι φακοί αυτοί είναι η διάκριση των studium/punctum από τον Roland Barthes, η επικοινωνιακή διάκριση command/report από τον Bateson, η κριτική διεστιακότητα (critical bifocality) των Weiss & Fine, η διπλή περιγραφή από τον Bateson, η συμπονετική ανάγνωση της Kosovsky-Sedgewick, η περιθλαστική ανάγνωση των Haraway & Barad, το διαθεματικό πλαίσιο Social Graces του Burnham (μπορείτε να δείτε μερικές από τις δημιουργημένες με ΑΙ σχετικές διαφάνειες πιο κάτω). Αλλά η μεγάλη διαφοροποίηση από μια ‘τυπική’ αναπλαισίωση ήταν η προβολή της ως μια συν-αισθηματικής λογοπρακτικής, κατά τη Margaret Wetherell, δηλαδή ως μια θεραπευτική τεχνική/πρακτική όπου τα λόγια και το συναίσθημα δι-εμπλέκονται και είναι αξεχώριστα.
Στη βιωματική πρώτη μέρα του εργαστηρίου εξετάσαμε την έννοια του κάδρου, πως διαμορφώνει τον τρόπο θέασης, και τις αλλαγές που μπορεί να γίνουν αν αλλάξει το καδράρισμα, χρησιμοποιώντας εικόνες από σημαντικούς φωτογράφους (δες πιο κάτω), αλλά και τις εικόνες που συνθέσαμε μέσα στο χώρο του εργαστηρίου. Στη συνέχεια, με σύντομες θεωρητικές εισηγήσεις και εργασία σε μικρές ομάδες, εξερευνήσαμε πως μπορούν να διατυπωθούν διαφορετικές αναπλαισιώσεις με τους διάφορους φακούς, χρησιμοποιώντας τις φωτογραφίες των διάσημων φωτογράφων. Και κάπου εδώ έφτασε το τέλος της μέρας, με πολλή κούραση αλλά και με μυαλά που έκαιγαν…
Στην πιο πρακτική δεύτερη μέρα, χρησιμοποιώντας εκτεταμένες βινιέτες από την κλινική και κοινοτική πρακτική των συντονιστών και των συμμετεχουσών, εξετάσαμε σε ομάδες πως μπορούμε να σχεδιάσουμε και να διατυπώσουμε αναπλαισιώσεις διαφορετικές, ανάλογα με τους φακούς που επεξεργαστήκαμε. Μια θεραπευτική πρακτική τελικά δύσκολη, που ανέδειξε ότι το να αλλάζεις φακούς στην πράξη είναι διαφορετικό από τη θεωρία, χρειάζεται πολλή εξάσκηση και επαναλήψεις!
Μπορείτε να βρείτε το 20σέλιδο φανζήν για την αναπλαισίωση που αποτέλεσε τη βάση για το 2ημερο εργαστήριο εδώ.
Συνολικά ήταν ένα πολύ γεμάτο εργαστήριο, με αρκετή θεωρία και πολλή πρακτική εμπλοκή, εξάσκηση στις τεχνικές. Ευτυχώς, μάλλον το είχαμε μετριάσει καλά και οι συμμετέχουσες δεν παραπονέθηκαν!
Σίγουρα θα επαναλάβουμε το εργαστήριο, καθώς η ανα[]λαισίωση αποτελεί μια από τις βασικές τεχνικές που θέλουμε να επεξεργαστούμε διαθεματικά στη Συνάντηση “Χιαστί”. Αν σας ενδιαφέρει λοιπόν, αφήστε ένα σχόλιο ή εγγραφείτε για να σας στείλουμε ενημέρωση για το επόμενο εργαστήριο.